HET DINER VAN TRIMALCHIO - Petronius (Athenaeum, 2017, vertaald door Vincent Hunink)


Pim: Dat homoseksualiteit een grote rol speelde bij de Oude Grieken en Romeinen, wist ik natuurlijk al. Maar hoe dat precies zat, had ik je niet kunnen vertellen. Het lezen van Het diner van Trimalchio was dan ook een zeer leerzame ervaring. In dit boek geeft de rijke Trimalchio een groot feest en doet zijn uiterste best om zijn gasten te verbazen met het lekkerste eten en de spectaculairste act. Homoseksualiteit speelt daarin maar een kleine rol, maar juist daardoor wordt duidelijk hoe vanzelfsprekend het in die tijd was en hoe het zelfs binnen heteroseksuele huwelijken een rol kon spelen. Het is fijn dat vertaler Vincent Hunink, latinist aan de Radboud Universiteit Nijmegen, juist dit boek heeft uitgekozen om te vertalen. Een nadeel van zijn vertaling is wel dat hij daarin soms te ver doorschiet. Stukken als ‘Alaaf! ‘t Is carnaval zeker?’ voelen misplaatst. Ik ben juist benieuwd naar de uitdrukkingen en woorden die Petronius gebruikte, desnoods met een voetnoot voor toelichting. Maar ik begrijp het dilemma van Hunink; het is soms lastig een goede balans te vinden tussen een populaire tekst en een wetenschappelijke. Maar ondanks dat is Het diner van Trimalchio een hele bijzondere leeservaring. Onder andere omdat het iets heel anders is dan wat de meesten van ons gewend zijn om te lezen.  

Edward: Trimalchio is een vrijgelaten slaaf, die nu graag laat zien dat hij rijk is en alles kan maken. Ook een diner inrichten dus, waarbij het ene potsierlijke gerecht na het andere, maar ook het ene liederlijke verhaal na het andere langskomt. Een van zijn gasten is Encolpius. Hij doet in dit fragment (want ja, dat is het, het komt uit de schelmenroman Satyrica) verslag van wat er op tafel komt en wie welke verhalen vertelt. Maar Encolpius is dronken – dus helemaal rechtlijnig is het verslag niet. Daar komt nog bij dat sommige delen van dit verhaal niet bewaard zijn gebleven. Wat ik ervan vond? Dat is niet echt een vraag die past bij deze leeservaring. Het is interessant. Gek misschien, en leerzaam. Die Rare Romeinen, dat denk je, en ook: die arme schandjongens, die als stom, maar knap, vee worden behandeld. Ja, hm.

Reacties